Waarom gemeentelijke begraafplaatsen?

Geen onderwerp waar de Werkendamse Raad zo verdeeld over is, als over het doorberekenen van de kosten voor begraven op de gemeentelijke begraafplaatsen. Jaarlijks moet er iets van 3,5 ton aan gemeentegeld op toegelegd worden. Nu hebben we twee gemeentelijk begraafplaatsen, nl eentje in Werkendam en eentje in Sleeuwijk. De begraafplaatsen in de andere kernen behoren aan een kerk of aan een vereniging. Met de 3,5 ton aan gemeentegeld zou je denken dat begraven worden in Werkendam of Sleeuwijk aanzienlijk goedkoper zou zijn. Niet dus! Juist in Dussen, Hank en Nieuwendijk maken families aanzienlijk minder kosten voor een eigen graf en voor een huurgraf. Een begrafenisondernemer gaf mij 2,5 jaar geleden als mogelijke verklaring dat deze begraafplaatsen onderhouden worden door vrijwilligers.
Als we de kosten voor begraven op de gemeentelijke begraafplaatsen gaan doorberekenen zouden inwoners van Sleeuwijk en Werkendam nóg duurder uit zijn dan in de andere kernen. Maar waarom hebben we eigenlijk gemeentelijke begraafplaatsen? Waarom behoren de begraafplaatsen in Sleeuwijk en Werkendam niet aan een vereniging of een kerk? En moeten we niet eens goed onderzoeken waarin gemeentelijke begraafplaatsen en bijzondere begraafplaatsen (Hank, Dussen, Nieuwendijk) allemaal van elkaar verschillen? Wellicht is daar nog een slag te maken.

Financiële ombuigingen

Ook Werkendam ontkomt niet aan een bezuinigingsdiscussie. Vanavond gaan we daartoe de derde ronde in. Van alle raadsleden wordt verwacht dat ze aangeven wat hun voorkeuren zijn voor ombuigingen. Ter voorbereiding heb ik de informatie uit eerdere rondes nog maar eens doorgeploegd. Sjonge. Dat wordt lastig! Wat te kiezen? Alles is of lijkt belangrijk. Eén ding is zeker, aan de zorg en de verenigingsondersteuning wordt wat de PvdA betreft niet getornd.

Verhuizen of aanpassen?

Van de week een verhelderend gesprek gehad met een woningcorporatie en met iemand die voor de corporaties in de streek de woonzorgindicaties uitvoert. Centrale vraag: moet je voor mensen op leeftijd die niet meer uit de voeten kunnen in hun woning, aansturen op verhuizen of moet je voorzieningen treffen in de huidige woning? Dat ik zeer terughoudend ben in het stellen van de eis tot verhuizen, zal geen geheim meer zijn. Mensen op leeftijd moet je niet zomaar uit hun vertrouwde omgeving en van hun sociale structuren weghalen.
Degene die voor de woningcorporaties in onze gemeente de woonzorgindicaties uitvoert heeft echter herhaaldelijk ervaren dat ouderen na aanvankelijke weerstand toch naar volle tevredenheid uiteindelijk de stap tot verhuizen zetten. Ze realiseren zich dat met enkel een traplift hun probleem niet opgelost is. De afstand tot de winkels is te groot, de tuin en het huis bijhouden zijn een probleem, de badkamer en de toilet zouden eigenlijk aangepast moeten worden en de deurstijlen gaan kapot omdat er eigenlijk te weinig ruimte is voor een rolstoel of een rollator.
Ervaring leert dat de stap tot verhuizen echter niet zomaar gezet wordt. Mensen zijn gehecht aan hun vertrouwde omgeving en gaan weer een nieuwe fase in hun leven in. Er is tijd en veel aandacht nodig om dit proces goed te begeleiden. Dat wordt nu opgepakt door degene die de woonzorgindicaties uitvoert. Ik vraag met echter af of dit niet ook of juist een taak is van degenen die de WMO uitvoeren. Zorg voor mensen moet dan uiteraard leidend zijn en niet een financiële grens die bepaalt of het verhuizen of aanpassen wordt.

60 kerken

Zestig (!!) kerkgebouwen telt het Land van Heusden en Altena. Meer dan de helft (31) daarvan staat in de gemeente Werkendam. Wat enorm veel voor een gemeente met nog geen 27.000 inwoners! Religieus erfgoed staat meer dan ooit in de belangstelling. Landelijk loopt het aantal leden terug met als gevolg dat kerkgebouwen gesloten moeten worden of dat er naar een andere bestemming moet worden gezocht. Zelfs sloop is aan de orde. Waar dit (nog) niet het geval is, vraagt het onderhoud veel energie en vooral veel geld. Er komt kortom veel bij kijken om kerkgebouwen, die vaak beeldbepalend voor een dorp zijn, in stand te houden. Vanuit deze gedachte vond er gisteravond een bijeenkomst plaats om met kerkmeesters, politici en anderen van gedachten te wisselen over de aanpak van deze problematiek. Informatief en tot nadenken stemmend.

Vals spelen?

“Ere wie ere toekomt”, is altijd mijn uitgangspunt geweest. En als je samen een klus geklaard hebt, dan moet er niet eentje alle credits op zijn conto schrijven. In de politiek lijkt dat toch anders te werken. Al jaren hanteert het CDA op dit gebied andere normen en nu zag ik ineens ook op de site van SDc in het lijstje door hen gerealiseerde zaken een aantal bedenkelijke punten staan. Hoe moet ik hier nu toch mee omgaan?
In een welles-nietes-spelletje heb ik niet zoveel trek. Politiek doe je vooral met elkaar en natuurlijk zijn daarin dingen waarin de één of de ander harder aan de kar trekt en soms zelfs in zijn/haar eentje iets tot stand brengt (neem nu de Nieuwendijkse rotonde: ere wie ere toekomt!).
Op de PvdA-site dan ook maar een lijstje “hebben-wij-gerealiseerd” zetten? Voor onderwerpen die door meerdere partijen in gelijke mate zijn aangepakt kom ik dan toch behoorlijk in botsing met mijn gevoel voor rechtvaardigheid.
Laten lopen dan maar? Dat kan ook weer niet. Andere partijen doen ondertussen wel aan beeldvorming. Want welke inwoner van de gemeente weet nu welke partij wel en welke niet de nieuwbouw voor het Uivernest, een kunstgrasveld voor VV Altena en de mogelijke realisatie van een atletiekbaan in gang heeft gezet. (U raadt het al! En daarmee ben ik dus toch bezig met welles-nietes. Hoe kom ik hier ooit uit?)

Jeugdsoos De Kwinter

De vrijwilligers van jeugdsoos de Kwinter staan samen met de jongerenwerker te popelen om het aantal activiteiten uit te breiden. Nu is er op donderdagavonden een goedbezochte inloop voor 16-plussers, eens per maand een eveneens goedbezochte kinderdisco en twee keer per maand een disco voor 16-min. Deze laatste wil nog niet echt goed van de grond komen. De vrijwilligers zijn er van overtuigd dat er behoefte is aan meer inloopmomenten, aan activiteiten voor meiden, aan weerbaarheidstrainingen en aan meer 16-min-activiteiten. Van de beheerder / het bestuur van de Kwinter krijgen ze echter weinig medewerking. Andere hobbels zijn het aantal beschikbare uren jongerenwerk en het feit dat de zaal multifunctioneel is. Ze kunnen de ruimte nooit helemaal zo inrichten als ze eigenlijk zouden willen. Voor de zoveelste keer werd ik geconfronteerd met de wrijving tussen enerzijds een partycentrum en anderzijds een jeugdsoos. Het is een wonder dat de jonge vrijwilligers – ondanks alle frustraties – nog altijd vol enthousiasme doorgaan. Ik hoop dat de schriftelijke vragen die ik namens de PvdA heb gesteld over o.a. de uitbreiding van de openingsmomenten van jeugdsozen, het college spoedig aanzet tot actie!

Blauwe Anemoon

De Blauwe Anemoon, een inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten, heeft van de gemeente Werkendam een eenmalige subsidie toegekend gekregen van duizend euro. Dat is een mooi begin! Ze timmeren hard aan de weg. Zo hard, dat de afspraak die ik namens PvdA-Altena volgende week met hen gemaakt had, voorlopig even uitgesteld wordt. We gaan nu die tijd benutten om op de hoogte gebracht te worden van de verhouding tussen WMO en woonzorgindicaties door iemand die indiceert voor woon/zorg en door een medewerkster van een woningcorporatie.